Garmin Athlete: maak kennis met Suzanne Brummel
Wat drijft een atleet om elke dag alles te geven? Welke keuzes, twijfels en routines schuilen er achter de topprestaties op het hoogste niveau? In deze blogserie ‘Garmin Atleten’ geven we onze atleten en partners het podium om hún verhaal te vertellen.
Van hun eerste stappen in de sport tot het leven als professional. Van trainingsschema’s en data-inzichten tot mentale uitdagingen en persoonlijke mijlpalen. In deze blogs leer je de atleten kennen zoals ze écht zijn: gedreven, ambitieus en continu op zoek naar verbetering.
Garmin ondersteunt atleten niet alleen met technologie, maar ook met inzicht. Met data die richting geeft, motiveert en helpt om elke training, wedstrijd en herstelmoment te optimaliseren. In deze serie laten we zien hoe die technologie samenkomt met passie, discipline en doorzettingsvermogen.
We schotelden een aantal vragen voor aan Suzanne Brummel, een gepassioneerde triatlete en sportliefhebster in hart en nieren.
Stel je zelf even voor: Wie ben je en wat doe je?
Ik ben Suzanne Brummel, triatleet, coach en eigenaar van SBR coaching en groot sportliefhebber. Mijn leven draait om sport vanaf dat ik een kleuter ben. Ik geniet van races maar vooral ook het proces daarachter: consistent trainen, slim plannen en balans vinden tussen sport, ondernemerschap en privé. Triatlon is voor mij niet alleen een sport, maar een manier van leven waarin discipline, plezier en ontwikkeling samenkomen.
Hoe ben je in de triatlon/sportwereld terechtgekomen?
Vanuit een achtergrond in het wedstrijdzwemmen ben ik na mijn studententijd, toen ik stopte met zwemmen op hoog niveau, op zoek gegaan naar een toegankelijke manier om actief te blijven. Zo begon ik met hardlopen, in eerste instantie heel vrijblijvend, maar al snel merkte ik dat de topsportmentaliteit toch weer naar boven kwam en ik steeds serieuzer ging trainen. In Amsterdam kwam ik in aanraking met meiden die triatlon deden, waardoor ik vaker meeging met zwem- en looptrainingen. Tijdens de coronaperiode kwam daar ook fietsen bij, eerst als ondersteuning voor het hardlopen. Toen ik uiteindelijk alle drie de disciplines combineerde, was de stap naar triatlon eigenlijk heel natuurlijk gezet.
Welke race die je tot nu toe hebt gedaan is je het meest bijgebleven en op welke ben je het meest trots?
De race die gelijk in mijn gedachten opkomt en waar ik nog steeds heel trots op ben is één van mijn allereerste races ooit, mijn overwinning tijdens de Ironman 5150 in 2022. Het was een bijzondere wedstrijd omdat ik er helemaal alleen naartoe ging en alles rondom materiaal, voorbereiding en racen voelde nog nieuw en spannend. Tegelijk gaf het ook een soort gekke rust om volledig op mezelf aangewezen te zijn.
Tijdens het zwemmen lag ik in de kopgroep, maar we zwommen verkeerd (te ver) en moesten terug, wat mentaal best een uitdaging was. Het kostte natuurlijk extra tijd en het moment dat je dat beseft gaat er natuurlijk van alles door je hoofd. Juist daar ben ik trots op dat ik de knop om kon zetten en gewoon door ben blijven pushen. Op de fiets reed ik toen voor het eerst boven de 37 km/h gemiddeld, wat voor mij op dat moment een belangrijke mijlpaal was omdat ik nog niet zo lang fietste.
Tijdens het lopen kwam het uiteindelijk neer op een duel met één andere Belgische atlete. En ik heb daar echt alles gegeven. Ik denk dat als ik terugkijk dat er ook daarna zelden races zijn geweest dat ik zo diep ben gegaan in het looponderdeel. En dat gevoel van volledig racen en niets meer overhouden staat me nog heel helder bij. Uiteindelijk viel die dag alles op zijn plek en won ik de race.
Er was vervolgens niemand om het direct mee te vieren, maar dat maakte me niets uit, ik was zo blij!
Triatlon bestaat uit drie disciplines, maar het is uiteindelijk één geheel. Hoe interpreteer en analyseer je al je trainingsdata? Van zwemmen tot fietsen en lopen?
Zowel als atleet als coach kijk ik altijd naar triatlon als één systeem. Zwemmen, fietsen en lopen (en kracht) kun je wel los van elkaar analyseren, maar niet los van elkaar beroordelen omdat de belasting en trainingen van de ene discipline direct invloed heeft op de andere. Data helpen mij erbij om dat totaalplaatje te begrijpen.
Als atleet gebruik ik trainingsdata vooral om trends te zien: hoe mijn lichaam reageert op belasting, hoe snel ik herstel en of de balans tussen intensiteit en volume klopt. Als coach kijk ik vaak nog breder. Dan analyseer ik niet alleen losse trainingen, maar vooral de samenhang tussen de disciplines en de opbouw over weken of maanden. Maar uiteindelijk blijft data voor mij een hulpmiddel, geen doel op zich. Uiteindelijk denk ik dat het belangrijk is om data te combineren met ervaring en gevoel + lichaamssignalen zodat dat je slim kunt trainen, consistent blijft en kunt pieken op het juiste moment.
Veel triatleten zien herstel als de ‘onzichtbare’ discipline. Hoe monitor jij of je lichaam klaar is voor een zware sessie en wanneer je juist moet afremmen?
Ja, dat klopt denk ik ook wel. Uiteindelijk draait het om timing. Trainen is belangrijk, maar weten wanneer je moet afremmen is vaak wat het verschil maakt tussen consistent verbeteren en stagneren.
Zowel als atleet als coach zie ik herstel niet als iets wat je alleen achteraf of op een bepaald moment monitort, maar vooral als iets waar je vooraf al preventief mee bezig bent. Dat begint bij hoe je trainingen plant: zware sessies strategisch spreiden en bewust vermijden dat meerdere key trainingen direct achter elkaar komen. Herstel wordt dus al meegenomen in de opbouw van het schema.
Daarnaast let ik sterk op het lichaamsgevoel en kijk ik of dat overeenkomt met wat de data aangeven. Qua data kijk ik onder andere naar slaapkwaliteit, rusthartslag, HRV, spiergevoel en mentale frisheid. Soms laten de cijfers zien dat alles goed is terwijl het lichaam anders aanvoelt, dan luister ik naar het lichaam. Andersom geldt hetzelfde.
Bovendien kijk ik altijd naar het grotere plaatje: herstel gaat niet over één dag, maar over patronen over meerdere weken. Een enkele afwijkende waarde zegt me weinig, maar wanneer signalen meerdere dagen of weken terugkomen, is dat voor mij een duidelijke aanwijzing om bij te sturen.
Wat is jouw ultieme triatlon tip voor beginners?
Ik zou zeggen consistentie wint altijd van korte pieken. Rustig een goede basis leggen is veel belangrijker dan snel resultaat. Liever meerdere weken stabiel trainen dan een paar hele zware volle piekweken gevolgd door terugval. Beginners zijn vaak heel enthousiast en willen meteen alles tegelijk doen, veel en hard trainen en het liefste ook al gelijk grote races doen. Maar juist geduld en structuur maken op de lange termijn het verschil. Je hoeft niet gelijk heel veel en heel hard te trainen en alles perfect willen doen. Je hoeft niet per se gelijk een triatlonfiets aan te schaffen en carbon hardloopschoenen te kopen. Begin gewoon rustig en bouw alles stap voor stap uit. Qua trainen maar ook qua materiaal en alles eromheen.
Wat zijn jouw ultieme triatlon tips voor gevorderden?
Voor gevorderde triatleten is het denk ik heel belangrijk om plezier bewust te blijven behouden. Naarmate je meer traint en vaker wedstrijden doet, ontstaat snel de neiging om alleen nog resultaatgericht te denken, elke race moet beter dan de vorige en alle trainingen moeten perfect. Juist in een sport als triatlon, waar je al relatief veel trainingsuren maakt, helpt het om regelmatig terug te gaan naar de basis: waarom ben je ooit begonnen? Wat maakt dat je deze sport hebt gekozen? Het klinkt misschien cliché maar dat cliché is er niet voor niets. Als je plezier houdt in het proces, de trainingen leuk blijft maken voor jezelf, dan blijf je gemotiveerd en is dat uiteindelijk ook de beste manier om te blijven groeien en progressie te kunnen blijven maken.
Heb je weleens te maken met tegenslagen? Hoe ga je hier mee om?
Ja, helaas te vaak in de afgelopen vijf jaar. Voor ik aan triatlon begon, had ik eigenlijk weinig echte tegenslagen gekend in mijn sportleven. Nooit blessures, nooit echt langere perioden niet kunnen trainen. Maar sinds 2021 heb ik meerdere fysieke en sportieve setbacks meegemaakt (zoals een ziekenhuisopname wegens interne bloedingen, een gescheurde pees in mijn voet, gordelroos, en pechmomenten tijdens races zoals een lekke band, je fiets stuk in de wisselzone aantreffen, buikgriep de nacht voor de race), en dat heeft mij niet alleen als sporter maar ook echt als persoon veranderd.
Door die ervaringen ben ik de afgelopen vijf jaar anders naar sport gaan kijken. Je wordt ergens ook wat nuchterder; prestaties krijgen een andere betekenis wanneer je merkt hoe kwetsbaar progressie soms kan zijn. Tegelijkertijd leer je ook heel veel over jezelf als mens. Ik denk dat je als persoon enorm kunt groeien in dit soort periodes door flexibel te blijven, je focus te verleggen en steeds opnieuw aan te passen.
Wat zijn je doelen en ambities in 2026?
Weer terug naar de basis: trainen vanuit plezier. Mede door de tegenslagen van de afgelopen jaren heb ik gemerkt dat ik heel vaak vanuit een sterke drive om zo snel mogelijk weer fit te zijn heel erg strikt heb getraind. Ik wilde natuurlijk zo spoedig mogelijk telkens weer terug naar mijn oude niveau en verder en daardoor lag de focus constant op prestaties.
Achteraf gezien ging dat soms ten koste van het plezier en het genieten van het proces. Ik was mezelf continu aan het terugvechten vanuit een blessure of ziekte en merkte dat er daardoor veel druk kwam te liggen op de trainingen en resultaten. Alsof elke sessie perfect moest zijn en elk doel gehaald MOEST worden. Wanneer dat dan niet lukte, haalde dat ook weer een stukje plezier weg. Juist daarom wil ik dit jaar terug naar de basis: sporten omdat ik het leuk vind en omdat ik ervan geniet.
Natuurlijk met het idee om op langere termijn sterker terug te komen, maar zonder constante prestatiedruk en zonder concrete druk op bepaalde races of momenten. Tegelijkertijd wil ik mezelf verder ontwikkelen als coach en daar meer focus en tijd in investeren. Op die manier blijft sport nog steeds centraal staan, maar is de balans tussen mijn eigen ambities en mijn rol als coach dit jaar net even iets anders.
Naar wie in de sportwereld kijk je op en waarom?
Er is voor mij niet één specifieke persoon waar ik tegenop kijk of heb gekeken. Inspiratie haal ik juist uit verschillende mensen zowel topsporters als amateursporters maar ook bepaalde coaches. Door de jaren heen heb ik gemerkt dat ik kleine stukjes inspiratie uit allerlei verhalen haal, in plaats van één vast voorbeeld te hebben. Maar vooral de persoonlijke kant en het verhaal achter een sporter of trainingsmethode vind ik dan vaak interessant.
Ik kan veel bewondering hebben voor topsporters vanwege hun prestaties en professionaliteit, maar tegelijkertijd heb ik minstens zoveel respect voor amateurs die bijvoorbeeld een volledige triatlon finishen met daarnaast een baan, gezin en andere verantwoordelijkheden. Die combinatie van toewijding en passie kan minstens zo inspirerend voor me zijn.
Wat mij vooral aanspreekt, zijn pioniers: mensen die iets nieuws durven te doen, ergens voor staan en daarmee de sport vooruit helpen. Dat kunnen atleten zijn, bijvoorbeeld vrouwen die laten zien dat moederschap en topsport samen kunnen gaan, maar ook coaches of voedingsdeskundigen die met een vernieuwende aanpak een team of atleet naar een hoger niveau weten te brengen. Mensen die buiten de standaard aanpak durven denken en daarmee nieuwe mogelijkheden laten zien, vind ik enorm inspirerend.
Wat zijn je favoriete Garmin producten?
Als ik echt één favoriet moet noemen, dan is het mijn horloge, de Garmin Forerunner 970. Die draag ik letterlijk 24/7. Ik slaap ermee, train ermee en gebruik hem eigenlijk de hele dag van de zaklampfunctie tot mijn wekker tot trainingen. Sinds 2018 draag ik al een Garmin smartwatch, dus het is echt een vast onderdeel van mijn routine geworden.
Maar als triatleet zou ik ook echt niet zonder de Tacx indoor trainer willen in de winter. En mijn fietscomputer de Edge 850 is ook heilig. En omdat ik train op hartslag en vermogen zijn ook mijn Rally powerpedalen en hartslagband de HRM 600 heel belangrijk. In die zin zijn het eigenlijk allemaal mijn favoriete producten, omdat ze samen zorgen voor het complete plaatje.
Naar welke Garmin statistieken kijk je het meest?
Vooral naar statistieken die iets zeggen over trainingsbelasting, herstel en efficiëntie. De belangrijkste voor mij zijn:
- Hartslag tijdens trainingen: om intensiteit goed te sturen
- Vermogen (power) op de fiets: essentieel voor pacing en kwaliteit van de fietstrainingen
- Training Load en Training Status: om te zien of het matcht met mijn gevoel
- HRV (hartslagvariabiliteit): als indicator voor herstel en stress
- Rusthartslag – om vermoeidheid, ziekte of overbelasting vroeg te signaleren
- Tempo en running dynamics bij het lopen: voor efficiëntie en techniek
- Hersteltijd en slaapdata: om mee te nemen in het geheel
Wat zijn je favoriete Garmin features?
Op sportgebied ben ik heel enthousiast over de nieuwe Running Tolerance feature. Die laat niet alleen zien hoeveel kilometers je daadwerkelijk loopt, maar ook wat de impact van een training is. Een rustige duurloop telt anders mee dan een zware intervaltraining, waardoor je beter inzicht krijgt in de echte belasting en wat je lichaam per week aankan. Dat is denk ik heel waardevol voor sporters zonder coach om trainingsbelasting slim op te bouwen en blessures te voorkomen.
Los van sport vind ik de zaklampfunctie verrassend praktisch. Het is zo’n feature waarvan je eerst denkt dat je het niet per se nodig hebt, maar die ik uiteindelijk letterlijk dagelijks gebruik.
